Lidersiz lider

ACI ÇEKEN, BEDENİYLE İLETİŞİMSİZ İLİŞKİ KURAN DOLAYISIYLA HÜCRELERİNE DOKUNAMAYAN İNSAN, KENDİNİ ŞİFALANDIRAMAZ. SADECE, KİMYASAL DESTEKLERDE ÇÖZÜM ARAR

Kadim bilgi ile daha düne kadar tedavi edilen neden bugün, ilaç denilen kimyasal desteklerle ancak, hastalığı durdurma aşamasına kadar getirmiştir. İlaç sektörünün milyarlarca dolarlık bütçesi bir tarafa, dünyanın birçok ülkesinde hala kadim bilgiyle tedavi yöntemleri kullanılmaktadır.
İlaç sektöründe kadim bilgi kaynaklı yapılan araştırmalar ortaya bir takım tedavi edici sonuçlar koyunca, adına modern tıp dediğimiz sektör de çoğu zaman bu yönteme baş vurmaktan çekinmemiştir.
Buraya kadar modern tıp doğru gibi gözükse de aslında, yaşamın hakikatinde “bir insan ayakta öldüğü zaman yaşadığını ortaya koyar” gerçeği ile hayatını olana teslim etmiştir.
Böyle bir insan, yaşamı okurken, sorumluluğunu bilerek yaşamış insandır.
İşte, tam da bu hayatın içinden “Lidersiz Lider” olma hakikati ortaya çıkar ki, bu hareket evrenin kendi, kendinin evreni olarak gerçekleşmiş demektir.
Bu insan, hem kendi gözlerinden bakma özgürlüğüne sahip, hem de yaşamla ilişki kurma sorumluluğuna teslim olmuş, geleceği için güven beklentisi, koruyucusu tarafından cezalandırılma korkusu olmadığı için her türlü kararı sorgulamıştır.
Lidersiz lider, iletişim kurar. Çünkü, iletişim kurmadan ilişki kuramayacağını, iletişim kurmanın ilişkiye dokunmak ve evrenin kendi olmak olduğunu bilir.
Lidersiz lider, yaşamın bilgi kaynaklı bir eğitim, kendinin öğretmeni ve öğrencisi olarak… cevabında, sorunun kendi olduğunu… eğitimini kaçırınca tüm hayatını kaçıracağını, eğitimin ilişki ve çevre olduğunu görmüştür.
Hayatına ilişkin tüm kararlarını bir başkasının ellerine teslim eden insan “ikinci el” yaşamayı kabul etmiş insandır. Gelişmesi için evrenin hizmetkârı olduğunu kabul etmek yerine, kendinin hizmetkâr olduğunu düşünür ve tam bir biat içinde yaşar. Oysa, dokunmak istemediği bilgi, var olduğundan beri yoluna devam etmektedir. Yaşam canlıdır, eğitir ve insan, bu eğitimi anlamak zorundadır.
Eğitim; bir okuldan diploma almak, bir iş sahibi olmak mı, yoksa, eğitim; iletişim aracılığı ile bilgiye (Çevre) ilişmek midir?
İnsanın, kendine sorması gereken önemli bir soru da budur.